bannerTheWildFest

María Soliño: “Tiña unha gran inquietude por escribir unha historia transcendental”

Escritora, traballadora social e revolucionaria, falamos de María Soliño a viguesa que chegou ao mundo literario para dar un berro revolucionario con ‘Cuando deje de llover’. Habitual vela no seu barrio, O Calvario e agora tamén de caseta en caseta nas feiras do libro de Galicia. María Soliño chega para dar voz a moitos temas tabús sobre todo en relación coa muller.

Por que decidiches escribir? Que é o que che impulsou?

Son traballadora social, especializada en igualdade de xénero e tiña unha gran inquietude por escribir unha historia trascedental cuxa protagonista fose unha muller. Xorde así “Cuando deje de llover” que ofrece un punto de vista reflexivo sobre como a nós os prexuízos sociais trúncannos moitas veces o dereito para ser libres.

Para ser a túa primeira novela chegas pisando forte, por que arriscaches cun xénero un tanto erótico?

A ver… eu non comecei pensando que estaba a escribir un xénero determinado, en ningún momento escollín un xénero concreto. Deixeime levar polo que me ía pedindo a protagonista, Marina e, a medida que ía avanzando a historia, ían xurdindo os feitos sen eu ser consciente de que realmente estaba creando unha novela erótica. De feito, non creo que sexa tal, simplemente é unha novela que conta unha historia moi potente dunha muller que busca facer pensar ao lector ademais de divertir.

A protagonista de ‘Cuando deje de llover’ é unha muller que o ten “todo” pero que está sometida a unha infinidade de prexuízos sociais. É Marina un reflexo da figura da muller na actualidade?

Exacto, é unha superwoman. Exitosa no seu traballo, casada cun maridazo e é unha gran nai. Marina ten o que vén sendo unha vida ideal. O problema é cando se cruza con outro home 10, xa que na sociedade na que vivimos non se poderían converter nun 20. Eu quería chegar a esa dobre moral, a como apoiamos a unha superwoman pero logo xulgámola por un simple instinto natural como é o desexo. Nestes casos a sociedade con todo, tende a idealizar ao home como un “heroe”. Con ela quería demostrar como os prexuízos sociais son moito máis incidentes na muller cando se dan os casos como o de Marina, e como a muller carga cun maior peso de culpa.

A túa novela está ambientada, case na súa totalidade en Vigo. Por que esta e non outra?

Primeiro porque eu son unha namorada de Vigo, son viguesa, nacín, crecín e vivo aquí. O segundo, por que irme a unha cidade como Madrid, Barcelona ou Nova York? Vigo é cidade dabondo para contar unha historia así. Hai situacións que si é certo que transcorren en A Coruña ou mesmo en Roma pero eu quería que a historia sucedese aquí, na miña cidade

Publicaches ‘Cuando deje de llover’ o 14 de marzo e xa vas pola túa segunda edición. Esperabas esta gran acollida?

(Risos) Para nada! Si que me esperaba certa acollida por parte das mulleres, xa que o escribín pensando nun público feminino. Pero o que máis me sorprendeu é que chegou a un público máis xuvenil e tamén masculino. Non me esperaba para nada a acollida dun público tan amplo e a verdade é que estou moi contenta e ilusionada.

Xa que o resultado desta novela está a ser moi bo, tes en mente sacar outra nun futuro non moi afastado?

Banner A Movidiña

Si, de feito estou niso. Unha vez que empezas a escribir, cólleslle o gusto e queres máis. Tamén comecei a escribir unha columna semanal chamada #Porellas en ‘Diario do Támega’. E de verdade que todo isto estame gustando tanto…

Para quen non puidese ir ás firmas da feira do libro, o venres 5 de xullo estarás no Corte Inglés asinando, verdade?

Si, estarei sinando en El Corte Inglés ás 19:00 na 5ª planta e ao longo do verán estarei por varias feiras do libro.

Missing Event Data


The following two tabs change content below.

Uxia Soliño

Iniciou os seus estudos na Filoloxía Hispánica na USC pero abandonouno cando se deu conta que a súa vocación era o mundo audiovisual. Estudando Comunicación Audiovisual na UBU e compatibiliza con UBURadio, onde dirixe e locuta Que me estás cantando. Escribiu o guion da curtametraxe 3:03 que foi galardoada a Mellor Curtametraxe de Ficción no Festival Creando 2019. Amante da fotografía, da radio, da música, dos seus e dos cans. De maior quere ser como Ángel Carmona ou Wilma Lorenzo aínda que se conforma con ser ela mesma, é fan da música e dos concertos improvisados na ducha.
X