bannerEspazoFest
Banner sonrias

Bruno Costas (The Riggos): “Marcarse obxectivos moi ambiciosos só provoca frustración”

Bruno Elvis Costas non encaixa coa imaxe que temos do clásico frontman dun grupo de punk rock. É un tipo calado, comedido e pouco dado aos malos hábitos da noite; nada que ver coa estrela do rock pola que loce ese peculiar segundo nome. De feito, ao descolgar o teléfono confesou que estaba a almorzar mentres escoitaba á cantautora escocesa Amy Macdonald. En 2011 fundou, xunto co seu irmán menor Yago Ray (por Ray Charles) e uns amigos, The Riggos, unha banda que facía versións dos temas dos seus ídolos daqueles inicios e que aínda perduran: Foo Fighters, Blink-182, Nirvana, Jet, The Offspring ou Kaiser Chiefs, aos que chegaron a telonear no verán de 2017, no Festival Noroeste da Coruña.

Bruno Costas nun concerto na Sala Contrabajo en 2018 | P. Vázquez

Elvis Presley e Ray Charles son dous dos ídolos do seu pai, o fundador de Siniestro Total, Aerolíneas Federais e Os Feliz: Miguel Costas. “Non me apaixona a idea de ser única e exclusivamente coñecido por ser fillo seu, pero evidentemente é o noso pai, querémolo moito e gústanos o que fai”, confesa Bruno. Por desgraza ou por fortuna, os Riggos non son o suficientemente famosos como para que a sombra do seu pai lles afecte en demasía: “Non me gusta que saian artigos dicindo ‘os fillos de Miguel Costas publican tal cousa’… podes dicir iso, pero di os nosos nomes tamén”.

Banner A Movidiña

Tras fundarse hai xa unha década, os Riggos comezaron a rodar como banda antes do lanzamento do seu primeiro e, ata a data, único disco, publicado o 23- F de 2018, xa con Denis Carballás e Arturo Peixoto na formación. Matiza tamén que, a pesar de que a música non é a súa principal ocupación, “non o chamaría pasatempo, porque nolo tomamos en serio; non é como quedar polas tardes para xogar ao Monopoly”. Con todo, admite que non lles dá “os cartos suficientes para vivir de iso”.

O pasado 5 de febreiro viu a luz o seu novo single, ‘Mundo natural’, que continúa fiel ao son do primeiro disco, pero con matices: “é o mesmo estilo, pero outro rollo; está moito máis definido e é máis contundente, moito máis próximo ao que nos gusta”. A banda toma como base o punk e o rock alternativo, incorporando elementos máis próximos ao metal pero sempre coa melodía e a harmonía como eixo. Por iso, e aínda que son xenerosos coas pasaxes instrumentais e o protagonismo das seis cordas é total, non atopamos demasiados sós de guitarra.

Ao preguntarlle se esperamos novo disco, responde con retranca: “Esperar ides esperar…”. A realidade é que xa está practicamente terminado, e do mesmo xeito que o seu primeiro traballo, está producido polo escritor e músico Pedro Feijoo. “Esperamos sacalo este ano, pero depende ao 200% de como estea a situación”, confirma Bruno, que tamén cre que non ten sentido lanzar un disco sen poder presentalo en directo. Lembremos que en Galicia as salas de concertos levan pechadas case un ano, o que está a acabar co tecido cultural de base e poñendo aínda máis dificultades, se cabe, ás bandas emerxentes como The Riggos, que seguen adiante cunha mestura de resignación e optimismo.

The following two tabs change content below.

Pablo Vázquez

Graduado en Comunicación Audiovisual pola Universidade de Vigo, é un apaixoado do cine, da música e da fotografía. É co-director do documental 'Cuna de Músicos', o que lle fixo coñecer aínda máis a escena musical viguesa. Ten traballado con distintos grupos e salas da cidade, ademais de participar nos últimos anos como Xurado Novo en festivais de cine como o de San Sebastián e Novos Cinemas.
X