Fernanda (Ártika): ‘Un teatro privado non pode subsistir cun tercio do aforo’

Fernando Barrio e o seu socio Marcos Alonso fundaron Ártika no 2004, despois de tres décadas de experiencia sobre as táboas coa súa compañía Teatro Avento Producións, célebre polas súas comedias infantís e adaptacións de contos clásicos. O que antano foi unha nave industrial, aínda hoxe rodeada de asteleiros e obradoiros de soldadura, hoxe é un espazo no que asistir a espectáculos de música e teatro ou escapar do ruido na cantina cunha revista na man.

Fernando Barrio e Marcos Alonso no seu teatro | Foto: Pablo Vázquez

Hai xa seis anos que convertestes unha nave industrial nun teatro afastado do centro da cidade, cal era a vosa motivación?

bannerBecas

Ártika é un proxecto familiar. Botábamos en falta programación en Vigo e tamén un sitio no que dar clases, ensaiar e exhibir as pezas da nosa compañía, xa que daquelas era complicado meterse na programación das salas existentes.

bannerAfundacion

Optades habitualmente por facer varios pases dunha mesma obra, por exemplo venres, sábado e domingo. A que se debe este formato?

Adoptamos esta fórmula porque é máis rentable para ambas partes. Negociamos con cada compañía de xeito diferente. Algunhas veñen a caché, especialmente as que chegan a través das redes e outras a través de subvencións, hainas que cobran unha cuota fixa pola finde, e outras un percentaxe da taquilla…

Que botades en falta á hora de plantexarvos retomar a actividade?

Non temos nada claro o protocolo que hai que seguir con respecto ás instalacións, o público ou as compañías que veñen actuar. Ademais está o tema económico. Agora mesmo estanse a decretar as mesmas medidas para sitios privados e públicos e non debería ser así, xa que non temos os mesmos recursos. Por exemplo, a limitación do aforo. Un teatro privado non pode subsistir cun tercio do aforo xa que vivimos case exclusivamente da venda de entradas. Por todo isto, decidimos non abrir aínda a sala.

Tedes previsto cando abriredes?

A nosa sala pertence a Rede de teatros alternativos, de ámbito estatal, na que se está falando de non abrir ata setembro, dando por perdida a tempada de primavera e tendo en conta que normalmente os meses de verán son de baixa actividade. Si intentaremos acoller a algunha compañía en residencia durante estes meses.

Aproveitastes meses para levar a cabo outro tipo de actividades, por exemplo, online?

Non temos pensado saltar ao dixital. Na miña opinión, a maxia do teatro está no directo e non lle atopo sentido a retransmitilo. Ademais de que non temos material de boa calidade para facelo, pois a maioría das obras están gravadas en cámara fixa, coa conseguinte perda de matices e dinamismo. Non critico a quen o está facendo, pois é un xeito máis de achegar o teatro ao público, pero non é o noso. O que si fixemos a través da tecnoloxía foi manter as clases, especialmente a adolescentes., xa que eles mesmos nolo pediron.

The following two tabs change content below.

Paula Cermeño

Paula Cermeño é licenciada en xornalismo pola USC, pero a súa principal ocupación é viaxar. Mentres aforra para dar a volta ao mundo, traballa como redactora e xestora cultural. Gústanlle os libros, o audiovisual, o teatro e o rock and roll, por iso é doado avistala en moitos dos saraos vigueses.
Compartir
X