Domingo infindo
Coñecín a Domingo Villar no Vitruvia. Entre os agradables acordes desta cafetería da Alameda, refuxiámonos da calor daquel día de xullo. Quedaramos alí para unha entrevista, eu retraseime uns minutos en chegar e el agardaba por min apurando un café na barra. Decateime axiña de que estaba ante unha persoa tremendamente educada e correcta, desas que nunca fan que te sintas mal.
O que máis chamou a miña atención foi a súa curiosidade. Eu que levaba un bo repertorio de preguntas anotadas na libreta vinme sorprendida falando dos meus propios proxectos e inquedanzas. Domingo non preguntaba con descaro nin atrevemento; todo o contrario facíao desde a admiración e a sensibilidade.
Como resultado daquela conversa publiquei unha entrevista (A Movida, setembro 2019) que iniciaba así: “Pese a ser un dos escritores que máis libros vende, Domingo Villar (Vigo, 1971) destaca por desprender amabilidade e humildade.” Seguramente Domingo se rubozaría ao ver toda a expectación creada arredor da súa figura estes días. Pode que esta característica fose a que o catapultou ao máis alto. Como el explicaba nesta mesma entrevista, foi quen de tirar ao lixo centos de páxinas escritas por non ter a emoción que el buscaba en cada un dos seus traballos. Coma un alquimista, traballaba a escrita a lume lento, volvía unha e outra vez sobre os textos e sempre atopaba como melloralos. A súa honestidade e o seu tesón convertérono nun dos escritores galegos actuáis máis lidos e traducidos.
Hoxe desde unha igrexa ateigada de xente despedimos a Domingo. Mincho marcha, pero o seu legado humano e literario non morrerá nunca. Sorte que tivo con el a literatura galega e sorte que tivemos todos os que o puidemos coñecer de perto.
Tamara Novoa
Últimos posts de Tamara Novoa (ver todos)
- O ‘queer’ fala galego - 1 Xuño, 2026
- Nuria Vil: «Segue a existir a narrativa de que as persoas queer somos perigosas» - 1 Xuño, 2026
- A ‘Tertúlia’ de Fillas de Cassandra conquista Pontevedra - 10 Maio, 2026
- Fran Alonso, escritor e editor: «Estamos no fin do modelo capitalista, pero os finais son moi longos» - 28 Abril, 2026
- Anxo Pintos: «Cómpre unha programación municipal que garanta a presenza de grupos galegos» - 1 Abril, 2026