Manuel Bragado escolle os quince momentos máis relevantes da historia de Vigo

O mestre e editor Manuel Bragado publicou hai unha semana Vigo na liña do tempo (Instituto de Estudios Vigueses), un libro no que continúa o seu coñecido labor divulgativo arredor da nosa historia, desde os tempos prehistóricos ata a actualidade. O subtítulo da obra non deixa moito lugar a dúbidas sobre o seu contido: Cronoloxía, efemérides e bibliografía. Pedímoslle que nos sinale cales son, segundo o seu criterio, os quince momentos máis relevantes da historia de Vigo.

Manuel Bragado traballando no salón da súa casa | P. Vázquez
XORNADA XUNTA

En 1998 atópanse no castro da illa de Toralla un cipo (unha especia de pedestal fúnebre) e un betilo (pedra sagrada) de orixe púnica, o que testemuña as interaccións culturais con comerciantes procedentes das colonias fenicias mediterráneas. A existencia destes altares abre a posibilidade de que estes navegantes púnicos habitasen os poboados castrexos durante algúns momentos do ano. É o inicio do Vigo portuario.

Segundo o xornalista Jorge Lamas, a industria do garum que facían nas salinas romanas asentadas no Areal pódese considerar como a primeira industria alimenticia da historia de Vigo, que tanto éxito terán nos séculos XIX e XX. O garum era unha salsa fermentada de peixe moi popular na Antiga Roma e noutras culturas mediterráneas. Usábase como condimento principal en moitos dos pratos. O garum aparece frecuentemente nas receitas do gastrónomo romano Marco Gavio Apicio.

Atópanse en 1953 nas inmediacións da actual rúa do Areal. Nestas pedras aparecen gravados os nomes dos primeiros migrantes vigueses, se podemos chamalos así: Quinto Ario Mansueto, Valeria Alla e Attila Ammio. Todos eles chegados de Clunia Sulpicia, lugar próximo ao actual Coruña del Conde, na provincia de Burgos. Bragado engade “En Vigo case todos chegamos de fóra, sempre fomos migrantes. Agora é máis habitual nacer e vivir en Vigo, pero é un feito bastante recente”.

Reproducións das estelas funerarias atopadas no Areal na exposición Vigo no tempo. As orixinais poden verse no Museo Quiñones de León | P. Vázquez

Este pequeno pergameo manuscrito en latín fala sobre unha contenda entre os veciños de Vigo e os de Canadelo (actualmente nas inmediación do Vialia, mantendo o nome) respecto ás lindes de ambos territorios. É o documento máis antigo dos que se coñecen referido a Vigo, e os protagonistas do litixio levan por nome Afonso Vigoyz e Ramiro Oduariz e Cencoy.

Aínda que non é seguro, 1230 é a data estimada de nacemento do xograr Martín Códax, responsable de que Vigo sexa mencionado, por primeira vez, como un espazo literario. É o que Álvaro Cunqueiro acuñou como “Unha cidade creada por un poeta”. Setenta anos despois dátase o pergamiño Vindel, que contén o texto literario das sete composicións de Códax e a música de seis delas.

Estatua en homenaxe a Martín Códax, na illa de San Simón | P. Vázquez

Despois de fracasar na Coruña e en Lisboa, o famoso pirata inglés Drake aparece na ría de Vigo no mes de xullo con máis de 200 barcos e 7000 soldados. Queiman a igrexa de Bouzas, o convento da Nosa Señora dos Remedios, o mosteiro de San Francisco e a colexiata de Santa María (onde rouban ata as campás), ademias dunhas 260 vivendas. Coa axuda de milicias portuguesas e de Tui a vila de Vigo, que daquelas contaba cunhas 845 familias, logra botar ás tropas de Drake.

Bragado sostén o libro Vigo na liña do tempo | P. Vázquez

O enxeñeiro militar italiano Leonardo Turriano é o responsable do primeiro plano esbozo de Vigo, que amosa unha vila que apenas variará en 250 anos. As vivendas aparecen en socalcos en paralelo á ría e destacan as prazas da Constitución (o centro da vila), da Herba e da Leña. Un ano despois da creación deste mapa a peste causará unha elevada mortalidade na vila e a fuxida de gran parte da poboación ao Morrazo e ao Val do Fragoso.

Primeiro plano de Vigo

Mentres a Frota de Indias e os buques de guerra franceses fondeaban na enseada de San Simón, o 22 de outubro entra polas dúas bocas da ría boa parte da escuadra anglo-holandesa, formada por 49 buques. Bombardean o forte de Vigo, malia non consideralo obxectivo da súa campaña, e dominan as zonas de Teis e Domaio. Ao día seguinte inician un ataque artilleiro que se salda co afundimento da Frota de Indias e a incautación de parte do tesouro que non quedou afundido, uns 4.000.000 de pesos e 13 naves. Esta batalla iniciou a lenda do tesouro de Rande, que tanto interesou ao escritor Jules Verne e a tantos buscatesouros.

Rande visto desde San Simón | P. Vázquez

Empezan a ser palpables as consecuencias políticas da Reconquista. Desaparece o señorío que nos facía depender da mitra compostelá, o que implica que os xuíces e alcaldes locais xa non son elexidos desde Santiago. Vigo recibe, por decreto datado en Cádiz o 10 de abril, o título de Cidade Fiel, Leal e Valerosa. Neste ano tamén xorde un ambicioso plan para instalar unha base naval en Cíes que finalmente non se leva a cabo.

Malia que cativa, a representación industrial viguesa faise notar na Exposición Rexional de Galicia, en Santiago. Alí reúnense a fábrica de conservas dos irmáns Curbera, a fábrica de cervexas de Mr. Hyde, a fundición de Antonio Sanjurjo Badía e a fábrica de papel La Cristina, de Norberto Velázquez Coppa. Tamén é neste ano cando se descubren as cantigas medievais de Martín Códax grazas ao traballo do poeta e musicólogo vigués Teodosio Vesteiro Torres, quen se suicidou aos 28 anos en 1876.

Fábrica conserveira levantada polos Curbera en Arealonga en 1863 | Concello de Vigo

O 28 de maio realízase o primeiro traxecto de proba dos tranvías vigueses entre As Travesas e os Caños de Teis. O servizo inaugurouse o 9 de agosto con 17 coches e 7 liñas, cun prezo de cinco céntimos por billete. Coa chegada do alcalde Rafael J. Portanet comeza a fin do tranvía. En 1968 adxudícalle o servizo de transporte á empresa asturiana Vitrasa, malia que Tranvías tiña concesión ata 1975.

Policarpo Sanz, 1968 | Tranvías Eléctricos de Vigo

O 12 de xuño os socios do vigo Sporting e do Fortuna acordan nunha asamblea a fusión de ambos clubs nun só. O 23 de agosto ten lugar a asamblea constituínte e ten como principal promotor ao xornalista deportivo Manuel de Castro Handicap. Cuns mil socios e 64 xogadores, o Celta A e B xogan un partido en setembro no campo de Coia. Alén do aspecto deportivo, para Bragado este feito histórico é de gran relevancia como “símbolo de modernización dunha cidade que xa quere encabezar o proxecto industrial e político de Galicia. Vai alén da fusión de dous clubs; é a expresión do Vigo moderno e é consustancial ao desenvolvemento dunha cidade obreira”.

Iago Aspas recibe o trofeo Manuel de Castro de mans de Cristina de Castro, neta do fundador do Celta, que o certifica como o mellor xogador do ano 2017 | P. Vázquez

O arquitecto porriñés Antonio Palacios presenta o seu proxecto Plan de Ensanche e Reforma Interior, co que pretende deseñar unha gran cidade atlántica utilizando un criterio de zonificación (dividir a cidade en zonas residenciais, comerciais, industriais, administrativas, etc.). Malia ser aprobado polo Concello en 1934, xurdiron ao seu redor numerosas polémicas por presuntas irregularidades na xestión ou pola ausencia de memoria económica. A partir de 1937 a cidade seguirá medrando seguindo o Plan de Ramiro Pascual, malia non ter sido aprobado.

Maqueta do Plan Palacios | P. Vázquez

Ao longo de 1972 sucédense numerosas mobilizacións obreiras: o 14 de marzo na Porta do Sol, en solidariedade cos traballadores de Ferrol; en maio comeza o conflito laboral no estaleiro de Barreras pola negación do convenio; en setembro estoupa en Citroën outra batalla en demanda da xornada de 44 horas semanais, reivindicación xa acadada na maioría das grandes empresas. O conflito esténdese a outras fábricas, chegando a participar na folga unhas 35.000 persoas de 30 factorías. Uns 400 traballadores son despedidos e detidos. Para Bragado todo isto é fundamental porque indica que “Vigo é unha cidade industrial: automóbil, construcción naval, industria alimentaria (conservas, conxelado), editorial…

Xesús Chávez foi un dos 400 traballadores despedidos (no seu caso de Citroën) por mor da folga de 1972 | P. Vázquez

Pode parecer unha brincadeira, pero para Bragado o feito de que dúas administracións gobernadas por partidos distintos se poñan de acordo é algo histórico no Vigo actual. Esta é, tamén, o último punto da cronoloxía que Bragado recolle ao longo de case 200 páxinas.

The following two tabs change content below.

Pablo Vázquez

Xornalista cultural, fotógrafo e musiqueiro. E vigués. Director de tres documentais e coautor de Son da cidade. O libro da música viguesa do noso século.