Mi abuela no se llama Carmen é a viaxe dunha neta que redescobre á súa avoa nos últimos momentos que pasaron xuntas.
Fálase da vida e da morte, da memoria histórica e da falta de memoria. De experiencias non contadas, dun pasado algo oculto que debuxa unha nova avoa que xa empezara a esvaecerse.
De decisións vitais ás que só as mulleres se enfrentan, da xestación, da maternidade e da soidade.
A amizade e a familia como puntos cardinais. Antigas lealdades, herdanzas invisibles e memorias ancestrais preséntanse como unha partitura que deberiamos seguir.