Trátase dunha peza que reflexiona sobre a vida e a morte a través da metáfora da illa: nacer, medrar e morrer nela, e logo fuxir á terra. Sobrevivir non é simplemente seguir vivindo; é non estar completamente morto, un estado de ausencia ou distancia da propia vida. A morte non sempre significa deceso, senón unha perda, un desfase ou unha separación do propio camiño.

Hai unha ansia que non se pode calmar, que reclama volver ao lugar exacto, ao momento preciso, aínda que sexa imposible. Retomando os sucesos do primeiro capítulo, Imaxinar unha illa, propoñese agora unha “precuela”: un tempo anterior que deu orixe aos acontecementos dese primeiro volume. Unha muller atópase en terra recuperándose das consecuencias dun incendio, mentres unha serie de imaxes a guían de volta á illa.

Con Sonia Salgado e Lisa Vitorino, e coa colaboración de Tania Godoy.

Reservas